ระยะทางไม่ได้เป็นปัญหาของความห่าง
เพราะใกล้ก็เจ็บ ไกลก็เจ็บ
หากไม่คิดถึงกัน
….
คนเรานี่ก็แปลก พอไกลกันก็เอ่ยคำคิดถึงได้อย่างเต็มปาก แต่ตอนใกล้กันกลับไม่เคยคิดถึงกันเลย เหตุที่คนใกล้ไม่ได้รับคำ ๆ นี้ เพราะเราตัดสินใจความคิดถึงจากระยะห่างเพียงเท่านั้นหรือ
มีหลายที่ที่ไกลจนพอเข้าใจได้ว่า ระยะทางอาจจะทำให้เราต้องทนคิดถึงกันไปก่อน ส่วนบางที่ที่ใกล้ ๆ ก็ต้องเข้าใจว่าเวลาที่ไม่อำนวยก็อาจจะทำให้เราคิดถึงกันไปก่อนเช่นกัน
ส่วนที่ไม่ใกล้ ไม่ไกล ก็คูณสองเข้าไปแล้วกัน
เอ่ยถึงเรื่องนี้ขึ้นมา เพราะนึกขึ้นได้ว่า ถ้าอยากไปทะเลทางใต้ แค่ประจวบคีรีขันธ์ เรายังพอขยันขับรถกันไป แต่หากไกลถึงกระบี่ภูเก็ต อาจจะตัดสินใจยากขึ้น จึงเลือกบินไปเสียดีกว่า
แต่จังหวัดที่อยู่กลางๆ อย่างชุมพร อาจจะก้ำ ๆ กึ่ง ๆ
แม้ว่า เกาะเต่า อยู่ในจังหวัดสุราษฎร์ธานี แต่นักท่องเที่ยวก็สามารถลงเรือจากชุมพรไปได้ เราเคยเดินทางไปเกาะเต่าโดยการนั่งรถไปชุมพรมาแล้ว ซึ่งนับว่าไม่โหดร้ายนัก ขึ้นรถตอนค่ำพักผ่อนบนรถไปตื่นที่ชุมพรตอนเช้าพอดี (ประมาณ 7 – 8 ชั่วโมง) เที่ยวชุมพรในยามเช้าได้อีกหน่อย ก่อนจะลงเรือไปเกาะเต่า
การนั่งเรือจากฝั่งโดยเรือเร็วจากฝั่งชุมพรใช้เวลาเพียง 1.45 ชั่วโมงโดยประมาณ จากเดิมที่ต้องนั่งกันเป็นครึ่งวัน ทำให้วันนี้ภาพของเกาะเต่า มีคนไทยเดินสลับสับเปลี่ยนกับชาวต่างชาติอยู่ในทุกพื้นที่
ในแต่ละปีมีนักท่องเที่ยวเข้ามาเยือนเกาะเต่ากว่า 600,000 คน สร้างรายได้นับหมื่นล้านบาทต่อปี ส่วนใหญ่ยังเป็นชาวต่างชาติ เพราะสภาพเกาะมีพื้นที่เพียง 21 ตร.กม. และขึ้นอยู่กับ อ.เกาะพะงัน จ.สุราษฎร์ธานี ดังนั้นนักท่องเที่ยวของเกาะเต่ายังเชื่อมโยงกับ เกาะสมุยและเกาะพะงันด้วย
เกาะเต่า บ้านของคนมีครีบ
เกาะเต่าเปิดตัวขึ้นมาอย่างเงียบ ๆ ในหมู่นักท่องเที่ยวต่างชาติมานานแล้ว โดยตอนนั้นนักท่องเที่ยวรุ่นนแรกที่ไปเที่ยวเกาะเต่า นำความงดงามไปบอกเล่าผ่านตัวหนังสือในคู่มือสำหรับแบ็กแพ็กอย่าง Loneny Planet ซึ่งตอนนั้น เกาะเต่าเป็นพื้นที่ที่ชาวพะงันย้ายถิ่นฐานมาอาศัย ดำรงอาชีพชาวประมง แต่ก็รายล้อมด้วยความอุดมสมบูรณ์องโลกใต้ท้องทะเลจากจุดดำน้ำที่รายล้อม
ฟังเขาเล่ามาจนน้ำลายหกไปไม่รู้กี่รอบ เมื่อนึกว่า สมัยนั้นมันจะสวยสดงดแสงสีขนาดไหน
การเติบโตของเกาะเต่าก็เป็นไปอย่างที่เราพอจะเดาได้ แต่ก็ถือว่าไม่ได้ขี้เหร่จนเละตุ้มเป๊ะ การจัดการหลายอย่างยังมุ่งสร้างความยั่งยืนของการท่องเที่ยว และนับว่ายังไม่สายเกินไป
เกาะเต่าเป็นบ้านของคนมีครีบ เพราะชื่อเสียงของการดำน้ำที่โด่งดังไปทั่วโลก มีผู้มาปักหลักให้บริการทั้งโรงเรียนสอนดำน้ำ หรือบริการทัวร์ดำน้ำที่กระจายอยู่ทั่วเกาะ
การเดินทางไปเที่ยวเกาะเต่า นอกจากจะใช้เวลากับชายหาดขาวๆ น้ำใส ๆ หรือจะออกไปใช้ชีวิตใต้น้ำแบบที่เลื่องลือไปทั่วโลกแล้ว การได้ตระเวนชมวิวในตัวเกาะยังทำได้ไม่ยาก เพียงเช่ารถมอเตอร์ไซด์ขับตะลอน ๆ ไปเรื่อย ๆ แต่ขอบอกว่าไม่ง่าย เพราะเส้นทางขึ้น ๆ ลงๆ คดๆ เคี้ยว ๆ ทำให้หลายคนกระโดดจูบดินมามากแล้ว

เกาะนางยวน ชวนฝัน
ใกล้กับเกาะเต่า คือ เกาะนางยวน อันประกอบด้วยเกาะเล็ก ๆ 3 เกาะ เชื่อมเข้าหากันด้วยสันทรายสีขาว ตัดกับน้ำทะเลสีสด นับเป็นเกาะที่โรแมนติกสุด ๆ เพราะมีความเป็นส่วนตัวสูงจากที่พักเดี่ยว ๆ บนเกาะที่ไม่ผู้ใดรบกวน
แต่ถ้าคุณไม่ใช้ลูกค้าของรีสอร์ตบนเกาะนางยวน คุณก็ทำได้แค่เดินทางเยือนในช่วงกลางวัน ใช้เวลาจากเกาะเต่าราว 5 นาทีซื้อตั๋วเข้าเกาะนางยวนเข้าไปหรรษาได้ในช่วงกลางวัน แต่พอห้าโมงเย็นคุณก็ต้องโบกมือลาจากเธอไปอย่างน่าใจหาย คิดถึงนางยวนตั้งแต่ยังไม่ไกลจากกัน เพราะความงามของนางยวนนั้นสุดบรรยาย และที่ยังสวยสดอยู่ได้ไม่มีบอบช้ำ เพราะระบบการจัดการที่เคร่งครัด
ไม่ว่ายามไหน เกาะเต่า เกาะนางยวน จึงยังวกวนเหมือนสายลมที่ยังคงพัดหวล เกาะอยู่ในในใจเสมอ
ประวัติย่อของเกาะเต่า
พ.ศ. 2475-2476: เริ่มมีชาวประมงจากเกาะสมุยและเกาะพะงันเข้ามาหาปลาและทำสวนมะพร้าว
พ.ศ. 2476-2490: เคยถูกใช้เป็นสถานที่กักกันนักโทษการเมืองคดีกบฏบวรเดช
พ.ศ. 2490: พี่น้องฝาแฝด (ตาโอและตาเอื้อม) นำครอบครัวมาตั้งถิ่นฐานถาวรเป็นกลุ่มแรก ถือเป็นจุดเริ่มต้นของชุมชนบนเกาะเต่าอย่างเป็นทางการ
ยุคเริ่มเป็นที่รู้จักด้านการท่องเที่ยว
พ.ศ. 2520: นักท่องเที่ยวต่างชาติกลุ่มแรกเดินทางมาดำน้ำสำรวจธรรมชาติและแนวปะการังพ.ศ. 2527: มีการสร้างบังกะโลที่พักแห่งแรกบนเกาะ (นิยมบังกะโล)
ทศวรรษ 1990 เป็นต้นมา: เกาะเต่าโด่งดังระดับโลก กลายเป็นหนึ่งในแหล่งเรียนรู้และดำน้ำลึกที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่งของโลก
เกาะเต่า ประกอบด้วยเกาะสองเกาะสำคัญ คือ เกาะเต่าและเกาะนางยวน พื้นที่เกือบทั้งหมดของเกาะเป็นภูเขา อยู่ห่างจากเกาะพะงันประมาณ 45 กิโลเมตร ในอดีตเกาะเต่าเคยเป็นสถานที่คุมขังนักโทษการเมือง เช่นเดียวกับเกาะตะรุเตา เกาะเต่ามีสัณฐานคล้ายเม็ดถั่ว ลักษณะเว้าเป็น อ่าวอยู่มากมาย ถึง 11อ่าว แหลม 10 แหลม ตลอดแนวชายฝั่งของเกาะซึ่งยาว 28.6 กิโลเมตร มีแนวปะการังยาวถึง 8 กิโลเมตร สภาพปะการังมีความกว้างเฉลี่ยถึง 200 เมตร บนเกาะเต่ามีบังกะโลท้องถิ่นประมาณ 30 แห่ง กระจายอยู่ตามชายหาดต่างๆ
เดิมทีเกาะเต่าเป็นเกาะที่ห่างไกลมาก ทำให้มีเต่ามาวางไข่เรียงรายตามชายหาด และนั่นก็คือที่มาของชื่อของเกาะเต่า
เรื่อง: ลานลม
ภาพ: วีระศักดิ์ ภักดี



