จากเหตุแผ่นดินไหวขนาด 7.8 ที่ชายฝั่งทิศตะวันตกของเกาะมินดาเนา ในประเทศฟิลิปปินส์ เช้าวันนี้ ศ.ดร. อมร พิมานมาศ นายกสมาคมวิศวกรโครงสร้างแห่งประเทศไทย และ อ.ประจำคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ อธิบายว่า แผ่นดินไหวดังกล่าวมีขนาดใหญ่มาก เนื่องจาก ฟิลิปปินส์ อยู่ในแนววงแหวนไฟ นอกจากนี้ แผ่นดินไหวดังกล่าวอยู่ห่างจากตัวเมืองประมาณ 20-30 กม. เท่านั้น ซึ่งจัดเป็นแผ่นดินไหวระยะใกล้ ทำให้เกิดคลื่นความถี่สูง จึงมีผลต่ออาคารเตี้ยค่อนข้างมาก โดยเฉพาะอาคารที่สูงไม่เกิน 5 ชั้นได้มาก ดังจะเห็นได้จากมีอาคารเตี้ยถล่มเกิดขึ้นจากแผ่นไหวนี้
ทั้งนี้ ศ.ดร.อมร กล่าวต่อว่า ลักษณะแผ่นดินไหวของฟิลิปปินส์ มีความแตกต่างจากแผ่นดินไหวที่เกิดขึ้นกับ
กทม. เมื่อปี 2568 เนื่องจากกรณีของ กทม. รอยเลื่อนที่มีผลกระทบ คือรอยเลื่อนสะกายในเมียนมา และ รอยเลื่อนในจังหวัดกาญจนบุรี ซึ่งมีระยะห่างจาก กทม. หลายร้อยถึงพันกิโลเมตร ซึ่งถือว่าเป็นแผ่นดินไหวระยะไกล คลื่นแผ่นดินไหวที่เกิดขึ้นเป็นคลื่นยาว จึงทำให้อาคารสูงเสียหายมากกว่า
ศ.ดร.อมร กล่าวต่อว่า สำหรับ กทม. ยังไม่ถือว่าปลอดภัยจากแผ่นดินไหว โดยเฉพาะอย่างยิ่ง แผ่นดินไหวระยะไกล เนื่องจาก กทม. ตั้งอยู่บนชั้นดินอ่อนที่ขยายคลื่นได้หลายเท่า ซึ่งมีผลต่ออาคารสูง ดังนั้น กทม. ควรมีการสำรวจและจัดทำฐานข้อมูลความเสี่ยงอาคาร และควรพิจารณามาตรการเสริมความแข็งแรงอาคาร และการติดตั้งระบบเซ็นเซอร์แจ้งเตือนแผ่นดินไหวในอาคารสำคัญหรืออาคารที่มีผู้ใช้งานจำนวนมาก
